Osteoporoza starcza ujawnia się ok. 65 roku życia. Jest to postać uogólniona, częstsza u kobiet, u których może wystąpić wcześniej, już w okresie przekwitania. Powstawanie osteoporozy starczej jest fizjologicznym procesem zamku tkanki kostnej w następstwie niedostatecznego wytwarzania tkanki osteoidalnej. W nowo wytworzonej tkance osteoidalnej odkładają się co prawda prawidłowo elementy mineralne, jednakże niedostateczne jej wytwarzanie nie jest w stanie zrównoważyć ubytku tkanki kostnej w wyniku procesu resorpcji, który nie jest równolegle zmniejszony. W związku z tym masa kości jest zmniejszona (osteopenia). W ciągu dłuższego lub krótszego czasu osteoporoza, nawet wykrywalna w obrazie rtg, nie powoduje objawów. Przestaje być tylko procesem fizjologicznym, a zaczyna być chorobą dopiero od momentu, kiedy zanik umineralizowanej tkanki jest talk duży, że kość staje się krucha, podatna na zniekształcenia (np. spłaszczenie kręgów) i złamania. Spłaszczenie kręgów pociąga za sobą skrzywienie (kręgosłupa, jego skrócenie, a następnie ucisk korzeni nerwowych, zwyrodnienie małych stawów kręgosłupa, rozluźnienie więzadeł i kompensacyjni e wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych. Wszystkie te zmiany są przyczyną bólu, przeważnie przewlekłego, głównie w okolicy lędźwi i pleców. Ból nasila się pod wpływem wysiłku fizycznego, noszenia nawet niedużych ciężarów, pozostawania nieco dłużej w pozycji pochylonej, np. podczas wykonywani a prac w gospodarstwie domowym itp. Gwałtowny ból może być przejawem złamania, które dotyczy najczęściej kręgów, żeber, głowy i szyjki kości udowej, rzadziej nadgarstka. Bezruch nasila osteoporozę. Stężenie jonów wapniowych i fosforanów w surowicy i w moczu oraz surowiczej fosfatazy zasadowej są prawidłowe.
nieruchomości szczecinpozycjonowanie stronbiura wrocław
