Kalcytoinina — hormon polip eptydo wy wydzielamy u ssaków przez komórki okołopęcherzykowe gruczołu tarczowego — jest antagonistą parathormonu (PTH), hamuje proces osteolizy, kierowany pirzeiz PTH. Kalcytoninę stosuje się podskórnie lub domięśniowo. Dawki są zależne od jej zawartości w preparacie, np. preparat z łososia, Kalzitoinie (Sandoz) zawiera w ampułce 100 IU MRC (British Medical Research Council). Natomiast Caleimar (Armour) — syntetyczny polipeptyd zawierający 32 aminokwasy w takiej samej sekwencji, jak w oryginalnej kalcytomoiie 2 łososia zawiera w ampułce 200 IU — MRC/ml. Kalcytoninę stosuje się w dawce 100 IU MRC dziennie w .ciągu 3—4 tygodni, następnie 100—200 IU MRC tygodniowo. Po kilku miesiącach znacznie słabnie aktywność fosfatazy zasadowej, niekiedy do wartości prawidłowych i zmniejsza się wydalanie hydroksyprony oraz ustępuje ból. Na poprawę wskazuje również badanie histopatologiczne, natomiast obraz rtg się nie zmienia. Po odstawieniu kalcytominy powoli, w ciągu miesięcy zwiększa się aktywność fosfatazy zasadowej, ból pojawia się później. Kalcytoinina mię ima wpływu na osteoporozę wytworzoną w toku choroby Pageta. Działania niepożądane, jak mdłości, uczucie gorąca, przejściowe pogorszenie przyswajania glukozy nie zmuszają do odstawienia kalcytoniny. Difosfoniany hamują zarówno inowotworzenie, jak też resorpcją tkanki kostnej. Difosfoniany o strukturze i działaniu podobnym do pirofosforanu znajdującego się w kości nie są jednak (rozkładane przez zasadową fosfatazę.
Dlaczego warto nosić soczewki kontaktowe? wózki dziecięceMyślistwo
