Należy do nich polimiksyna B i kolistyna. Nie powinny być stosowane u ludzi w wieku podeszłym ze względu na dużą nefro- i neurotoksyczność, dlatego nie będą one szerzej omawiane. Tetracykliny. Wszystkie tetracykliny charakteryzują się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego. W małych stężeniach działają bakteriostatycznie, w dużych zaś bakteriobójczo. Z powodu wielu działań ubocznych i dużej toksyczności nie stosuje się dziś tetracyklin naturalnych. Obecnie stosowane są tetracykliny półsyntetyczne — metacyklina, minocyklina i doksycyklina, spośród których wyróżnia się doksycyklina (Vibramycin). Antybiotyk ten wchłania się w ok. 95% z przewodu pokarmowego, dobrze przenika do tkanek, jego okres biologicznego półtrwania wynosi ok. 20 h, co powoduje, że stosuje się go raz w ciągu doby. Nie wykazuje działania nefrotoksycznego, ani nie wywołuje reakcji niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Inne tetracykliny mają dużą toksyczność, zwłaszcza wobec narządów miąższowych. Uszkadzają wątrobę, nerki, odkładają się w kościach i zębach, wykazują działanie teratogenne i embriotoksyczne, wzmagają procesy kataboliczne. Te cechy stanowią zdecydowane przeciwwskazanie do stosowania tetracyklin u ludzi w wieku podeszłym. Zastrzeżenia te nie dotyczą doksycykliny. W wielu krajach tetracykliny zostały wycofane z lecznictwa.
usg warszawatomograf komputerowykardiolog kielce
