Osteosklerozę cechuje stopniowe niszczenie chrząstki i nowotworzenie kości na powierzchniach nasad tworzących staw . Ubytek chrząstki może prowadzić do uszkodzenia pod chrzęstnej tkanki kostnej, do rozluźnienia i przerostu torebki stawu, do rozchwiania nasad (szpotawość, koślawość stawu) i do wzmożonego napięcia .mięśni okołostawowych. Przyczyny osteoporozy są najczęściej nieuchwytne. Zakłada się, że głównie są to mikrourazy w następstwie ponadfizjologicznego obciążenia stawu przez otyłość, nieprawidłowe krzywizny kręgosłupa, płaskostopie itp. Osteoporoza ujawnia się przeważnie u osób po 40 roku życia, nasila się z wiekiem. Sumują się bowiem mikrourazy wielu lat i sprzyja jej zmniejszająca się elastyczność chrząstki. Inną sprawą jest osteoporoza wtórna w następstwie rozwojowych wad kości, występująca w wieku młodym i zwyrodnienie w następstwie ropnego zapalenia stawu. Zwyrodnienie dotyczy jędrnego lub kilku stawów: biodrowego — koks-artroza (jednakowo u obu płci), kolanowego — gonartroza (zwłaszcza u kobiet otyłych i imających żylaki) oraz najczęściej międzypaliczkowych stawów rąk (guzki Helerdena i Boucharda) i podstawowego stawu kciuka. Osteoporoza (może długo inie powodować objawów. Od momentu, kiedy one występują, staje się „chorobą zwyrodnieniową". Przy zaawansowanym zwyrodnieniu staw jest pogrubiały, o mniej lub bardziej ograniczonej ruchomości, bolesny podczas ruchu, rzadko w spoczynku. W ciągu krótkich okresów może mieć miejsce zapalenie tkanek miękkich okołostawowych, a czasami zablokowanie stawu przez oderwanie się cząstki zniszczonej chrząstki (tzw. myszka stawowa).
psychoterapia warszawapsycholog wrocławodżywki
